‘Leonie vraagt heel open en concreet: wat is er gebeurd en wat kan ik doen? Ze heeft direct door wat er aan de hand is. Dat is fijn. Het traject was intensief, maar ik ben heel dankbaar. Ik ben er weer.’

‘Leonie is heel open, direct en concreet’

Rianne:
‘De directeur van het zorgbedrijf waar ik werk, stuurde me naar Leonie. Ik ben management-assistente bij dat bedrijf en was al langere tijd ziek na een verkeersongeval. Het klassieke ongeval van stilstaan in een file en van achteren aangereden worden. Ik dacht ik blijf een dagje thuis en dan gaat het wel weer. Maar na een halve dag was het al te veel. Ik kon geen prikkels hebben. Toen begon de ellende.’

‘Ik kende mezelf niet terug’

‘Eerst denk je nog: dat was misschien iets te snel. Het komt wel goed. Maar ik kreeg een kort lontje, kon niets meer aan. Ik had symptomen van PTSS, posttraumatische stressstoornis. Bij de huisarts en fysio kwamen ze echter niet meteen tot die conclusie. Ik had blauwe plekken, maar geen ernstig letsel. Het duurt wel 6 weken voordat je zo’n ongeval heb verwerkt, zeiden ze. Maar het werd van kwaad tot erger. Ik begon ook thuis uit te vallen, ik kende mezelf niet meer terug. De volgende gang was naar de GGZ. Daar kwam ik erachter dat door het ongeval trauma’s van vroeger weer omhoog waren gekomen.’

‘Het werd van kwaad tot erger’

Letterlijk en figuurlijk niet gezien

‘Ik heb jeugdtrauma’s opgelopen, waarbij gevoelens van machteloosheid en het niet gezien en niet gehoord worden een rol speelden. Ik heb hard gewerkt om deze levensthema’s te overkomen. Ik dacht eigenlijk ook dat ik alles had verwerkt. Maar blijkbaar kunnen verwerkte trauma’s door zo’n klap weer naar boven komen. Ook de afhandeling met degene die op mij inreed, verliep niet vlekkeloos, wat die oude machteloosheid in mij opriep. Ik werd letterlijk en figuurlijk niet gezien en serieus genomen. Door de klap en het hele gedoe erna kreeg ik een overprikkeld zenuwstelsel en verviel ik in oud gedrag.’

‘Ik wist hoe EMDR mij kon helpen’

‘De praktijkondersteuner van de GGZ kon mij niet verder helpen, dus ik probeerde alleen door te gaan. Maar dat lukte niet. Ik kon niets hebben. Ik wist inmiddels waardoor, maar ik wist niet hoe ik ermee moest omgaan. Ik lag maanden op de bank, en als iemand aan mij vroeg: hoe gaat het, stonden de tranen in mijn ogen. Uiteindelijk zei onze directeur die mij zag struggelen, je gaat naar Leonie. Ik vond het een goed idee, want ik was al vaker via EMDR behandeld, en wist hoe het mij kon helpen. In een fijne wandelsessie maakten we kennis en kon ik mijn verhaal vertellen. Leonie is heel open. Ze vraagt wat is er gebeurd en wat kan ik doen, en dan luistert ze. Dat vond ik fijn. Er was meteen een klik en voor het eerst in lange tijd voelde ik me echt gesteund. Ze had direct door wat er aan de hand was. En dat ik emotioneel kwetsbaar was.’

‘Er was meteen een klik’

Ongeluk was ergens goed voor

‘Het traject met Leonie was heel intensief. We hebben vier sessies EMDR gedaan wat me heel goed heeft geholpen. Daarnaast heeft ze me andere methodes aangereikt, waarmee ik heb geoefend op mijn werk. Methodes om beter mijn doelen te bereiken, bijvoorbeeld. En methodes om belemmerende gedachten te stoppen. Ik heb nu feitelijk vaardigheden geleerd, die ik vroeger niet heb geleerd. Daar ben ik heel dankbaar voor. Als ik het vertel, krijg ik kippenvel. Ik ben er weer en ik ben nu anders dan voor het ongeluk. Eigenlijk kan ik zeggen dat het ongeluk me ook iets goeds heeft gebracht waar ik de rest van mijn leven wat aan heb.’

‘Leonie vraagt heel open en concreet: wat is er gebeurd en wat kan ik doen? Ze heeft direct door wat er aan de hand is. Dat is fijn. Het traject was intensief, maar ik ben heel dankbaar. Ik ben er weer.’

‘Leonie is heel open, direct en concreet’

Rianne:
‘De directeur van het zorgbedrijf waar ik werk, stuurde me naar Leonie. Ik ben management-assistente bij dat bedrijf en was al langere tijd ziek na een verkeersongeval. Het klassieke ongeval van stilstaan in een file en van achteren aangereden worden. Ik dacht ik blijf een dagje thuis en dan gaat het wel weer. Maar na een halve dag was het al te veel. Ik kon geen prikkels hebben. Toen begon de ellende.’

‘Ik kende mezelf niet terug’

‘Eerst denk je nog: dat was misschien iets te snel. Het komt wel goed. Maar ik kreeg een kort lontje, kon niets meer aan. Ik had symptomen van PTSS, posttraumatische stressstoornis. Bij de huisarts en fysio kwamen ze echter niet meteen tot die conclusie. Ik had blauwe plekken, maar geen ernstig letsel. Het duurt wel 6 weken voordat je zo’n ongeval heb verwerkt, zeiden ze. Maar het werd van kwaad tot erger. Ik begon ook thuis uit te vallen, ik kende mezelf niet meer terug. De volgende gang was naar de GGZ. Daar kwam ik erachter dat door het ongeval trauma’s van vroeger weer omhoog waren gekomen.’

‘Het werd van kwaad tot erger’

Letterlijk en figuurlijk niet gezien

‘Ik heb jeugdtrauma’s opgelopen, waarbij gevoelens van machteloosheid en het niet gezien en niet gehoord worden een rol speelden. Ik heb hard gewerkt om deze levensthema’s te overkomen. Ik dacht eigenlijk ook dat ik alles had verwerkt. Maar blijkbaar kunnen verwerkte trauma’s door zo’n klap weer naar boven komen. Ook de afhandeling met degene die op mij inreed, verliep niet vlekkeloos, wat die oude machteloosheid in mij opriep. Ik werd letterlijk en figuurlijk niet gezien en serieus genomen. Door de klap en het hele gedoe erna kreeg ik een overprikkeld zenuwstelsel en verviel ik in oud gedrag.’

‘Ik wist hoe EMDR mij kon helpen’

‘De praktijkondersteuner van de GGZ kon mij niet verder helpen, dus ik probeerde alleen door te gaan. Maar dat lukte niet. Ik kon niets hebben. Ik wist inmiddels waardoor, maar ik wist niet hoe ik ermee moest omgaan. Ik lag maanden op de bank, en als iemand aan mij vroeg: hoe gaat het, stonden de tranen in mijn ogen. Uiteindelijk zei onze directeur die mij zag struggelen, je gaat naar Leonie. Ik vond het een goed idee, want ik was al vaker via EMDR behandeld, en wist hoe het mij kon helpen. In een fijne wandelsessie maakten we kennis en kon ik mijn verhaal vertellen. Leonie is heel open. Ze vraagt wat is er gebeurd en wat kan ik doen, en dan luistert ze. Dat vond ik fijn. Er was meteen een klik en voor het eerst in lange tijd voelde ik me echt gesteund. Ze had direct door wat er aan de hand was. En dat ik emotioneel kwetsbaar was.’

‘Er was meteen een klik’

Ongeluk was ergens goed voor

‘Het traject met Leonie was heel intensief. We hebben vier sessies EMDR gedaan wat me heel goed heeft geholpen. Daarnaast heeft ze me andere methodes aangereikt, waarmee ik heb geoefend op mijn werk. Methodes om beter mijn doelen te bereiken, bijvoorbeeld. En methodes om belemmerende gedachten te stoppen. Ik heb nu feitelijk vaardigheden geleerd, die ik vroeger niet heb geleerd. Daar ben ik heel dankbaar voor. Als ik het vertel, krijg ik kippenvel. Ik ben er weer en ik ben nu anders dan voor het ongeluk. Eigenlijk kan ik zeggen dat het ongeluk me ook iets goeds heeft gebracht waar ik de rest van mijn leven wat aan heb.’

Neem contact met mij op